سخنگوی وزارت خارجه امریکا:«ما از تمامیت ارضی پاکستان و افغانستان در چارچوب مرزهای شناختهشده بینالمللی دو کشور حمایت میکنیم.»
ذبیحالله مجاهد: «امریکا در اینجا نه مداخله دارد و این کار هم مربوط به امریکا نیست. بازهم تکرار میکنم که این موضوع دو ملت است که در دو طرف خط زندگی میکنند.»
مورگان مکگاروی، عضو کانگرس امریکا: طالبان بهعنوان یک سازمان تروریستی شناخته شود.
یوناما از تصمیم طالبان برای بازگشایی انستیتوتهای طبی به روی دختران در ۱۱ ولایت استقبال کرد.
خبرگزاری باختر که دو روز پیش این خبر را نشر کرده بود، چند ساعت بعد پس خبر آغاز ثبت نام و جذب دوباره دختران فارغ صنف دوازدهم برای ادامه تحصیل در موسسات صحی را از وبسایت اش حذف کرد.
یوناما پیام خود درباره ادامه تحصیل دختران در انستیتوتهای صحی را حذف کرد.
ریاست معارف طالبان در قندهار به مکاتب دستور داد تا از ورود دختران بالاتر از سن ۱۰ سال در صنفهای درسی پایینتر از ششم جلوگیری کنند.
توماس نیکلاسون: به افغانهای بیشتری در روند گفتوگوهای دوحه فرصت داده شود.
مولوی عبدالکبیر: «درنظر نگرفتن خواستههای ا.ا که معقول و استوار بر منافع ملی بود، فیصله غیرعادلانه بود.»
سراج الدین حقانی: «واکنش رهبری ا.ا. به نشست دوحه این بود که به گمانم جهانیان هنوز به سر عقل نیامدهاند.»
امیرخان متقی در دیدار با رزا اوتنبایوا: «نشست دوحه را زیرنظر داشتیم و متوجه شدیم که نتیجهای خاصی نداشت.»
عباس ستانکزی: «یک تعداد از زنان محدود که در بیرون در نشستها صدا بلند میکنند و به نمایندگی از زنان صحبت میکنند، نیاز نیست که نامهای شان را بگیریم، اینان قطعاً نمیتوانند که نماینده زنان افغانستان باشند.»
ستانکزی: «من یک بار دیگر میگویم که دروازه علم نباید بسته نگهداشته شود و در این فرق نشود. ما به هر چیز نیاز داریم و ما در هر ساحه به مرد و زن نیاز داریم.»
رئیس طالبان در دانشگاه بلخ به استادان و کارمندان این دانشگاه دستور داده که برای دو ماه در صنفهای «ترجمه و تفسیر قرآن» شرکت کنند.
اعلامیه جریانهای سیاسی: «نشست دوحه برآیندی که در آن به ریشههای بحران پرداخته شده باشد، نداشت.»
احزاب جمعیت، وحدت، حزب اسلامی، وحدت مردم، عدالت و آزادی، همدلی مردم، دعوت، شماری از جنبشهای اعتراضی زنان، جبهه آزادی، جبهه مقاومت و شماری از شوراها از صادرکنندگان این اعلامیه هستند.
این جریانها هشدار دادند: «تعامل یکجانبه، بدون حضور احزاب و جریانهای مؤثر سیاسی هرگز نمیتواند به موفقیت روند سیاسی افغانستان برای عبور از بحران کمک کند.»