ریچارد بنت از ترور نظامیان پیشین در ایران، از جمله اکرامالدین سریع و محمد امین الماس، ابراز نگرانی عمیق کرد و گفت که این رویدادها باید به طور مستقل مورد تحقیق قرار گیرند و عاملان آنها به چنگ عدالت سپرده شوند.
سخنگوی وزارت خارجه ایران پس از پنج روز، ترور جنرال سریع و فرمانده الماس را محکوم کرد و گفت: «تحقیقات جدی در مورد این رویداد ادامه دارد. ایران نسبت به هرگونه اقدامی که امنیت کشور را در معرض خطر قرار دهد حساس است و با قاطعیت در برابر آن برخورد خواهد کرد.»
اسماعیل بقائی: «دستگاه امنیتی ایران به صورت قاطع این موضوع را پیگیری می کند و در صورت نیاز دستگاه دیپلوماسی هم وارد عمل خواهد شد. جمهوری اسلامی اجازه نخواهد داد.»
سفارت ایران: در دیدار روسای راهآهن جمهوری اسلامی و افغانستان اعلام شد که در سال ۱۴۰۵، حدود یکونیم میلیون تُن کالا میان دو کشور از طریق خط آهن خواف–هرات انتقال خواهد یافت.
ضمیر کابلوف: تاکنون هیچ برنامهای برای استخدام کارگران افغانستان وجود ندارد. این امر مستلزم قواعد خاصی است و روسیه باید مطمئن شود که «عناصر مخرب» وارد خاک آن کشور نمیشوند.
اندیشکده امریکائی شورای روابط خارجی: اختلافات پاکستان با هند و طالبان ممکن است در سال ۲۰۲۶ بار دیگر به درگیریهای مسلحانه منجر شود و جنوب آسیا را در جمع خطرناکترین نقاط بحرانی جهان قرار دهد.
سیانان – ۱۸: ارتش به رسانههای پاکستانی دستور داد رژیم طالبان را به عنوان «یک نیروی کامل یا تثبیت کننده» نشان ندهند و علیه «بیطرفی مشکوک دیپلوماتیک قطر و شبکه خبری الجزیره» در باره افغانستان اعتراض کنند.
مولانا فضلالرحمان، رهبر جمعیت علمای پاکستان: از دولت و حکومت پاکستان انتظار داریم از تلاشهای عالمان دینی و جامعهی مذهبی در جهت بهبود پیوند میان کابل و اسلامآباد و تقویت صلح در داخل پشتیبانی کنند.
یواندیپی: بیش از ۲.۸ میلیون مهاجر تنها در سال ۲۰۲۵ عمدتاً از ایران و پاکستان به کشور بازگشتهاند؛ که فشارهای انسانی، اقتصادی و خدماتی را بر افغانستانِ از پیش آسیبپذیر، افزایش داده است.
اجساد حلقآویز شده فاطمه ۳۰ ساله و ۳ فرزند خردسالش از یک خانه در منطقه سهراب گات شهر کراچی پیدا شد.
پولیس اسلامآباد در منطقه سنگجانی، ۴۱ فرد مظنون بهشمول ۴ شهروند افغانستان را بازداشت کرد.
کمیسیون طالبان: دولت پاکستان، روز یکشنبه، ۲ هزار و ۶۲۸ مهاجر افغانستان را اخراج کرد.
ملک ستیز، کارشناس سیاسی: «رهبر طالبان وارد کابل شد. خلیلزاد بهترین و نزدیکترین دوست طالبان است. کاری که خلیلزاد برای طالبان کرد، نه ملا عمر، نه ملا منصور و نه ملا هیبتالله توانست.»
سید کریم هاشمی، رئیس اتاق تجارت با زلمی خلیلزاد درباره چالشهای تجاری، اقتصادی و بانکی گفتوگو کرد.
رئیس دوم سیاسی وزارت خارجه طالبان: حضور نظامی ۲۰ سالهی امریکا در افغانستان، «یک مقطع استثنایی در روابط دو کشور» بود. اکنون «مانع جدیای» برای احیا و گسترش روابط میان طالبان و ایالات متحده وجود ندارد.
ذاکر جلالی: «فراتر از این دوره، در روابط دو کشور نه تنها پیچیدگیهای چشمگیری دیده نمیشوند، بلکه نقش مثبت امریکا در پروژههای بزرگ توسعهای مانند میدان هوایی قندهار و بند کجکی هلمند قابل چشمپوشی نیست.»
رئیس روابط عامه وزارت خارجه طالبان: «در سال گذشته، پیوند سیاسی ا.ا. با جهان به سوی پیشرفت روان بوده است. شبکههای سیاسی فعال است و نمایندگیهای سیاسی افغانستان در کشورهای دیگر بیشتر شده و همچنان سفیران تازهای به افغانستان آمدهاند.»
خبرگزاری فرانسه: هیئتی حکومت طالبان در سفر به شهر داکا با رهبران اسلامگرای بنگله دیش دیدار کرد.
عبدالرشید دوستم از طالبان خواست پشت میز گفتوگو با اپوزیسیون بنشیند وگرنه وادار خواهد شد روی زمین زانو بزند. دوستم گفت اگر طالبان را وادار به زانو زدن نکرد، رتبه نظامیاش را پس میدهد.
احمد مسعود: «چهار سال فرصت کافی بود تا هر کدام از ما به هر دلیل و مسئلهای، برای آزادی کشور تلاش کنیم. خدا را شکر فرصتهای خوبی برای تحولات ایجاد شده است. تنها راه عبور از بحران تلاش مشترک و جمعی ما است و عبور از این بحران تاریک با مبارزه و مقاومت، امکان پذیر است.»
یونس قانونی: «طالبان با از میان برداشتن اکرامالدین سریع، رویکرد تازهای را به نمایش گذاشتهاند؛ رویکردی که ببر حذف هدفمند چهرههایی تمرکز دارد که توانایی ایجاد محوریت و نقشآفرینی در سرنگونی رژیم طالبان را دارند.»
محمد عمر داودزی: نشست پسین سیاسیون در تبعید با عنوان «همصدایی»، بر بنیاد تفاهم میان شورای مقاومت و حرکت صلح و عدالت فقط برای رسانیدن «صدای واحد» برگزار گردیده بود.
عمر داودزی: طالبان یک واقعیت اجتماعی است و تجربه حذف در گذشته به پیچیدهتر شدن بحران انجامیده است.
احمد ضیا مسعود: در تلویزیون فقط مسلم شیرزاد را میبینم که صحبت میکند. جریانهای سیاسی وجود ندارند که مردم را روحیه بدهند.