پروژه عدالت جهانی: افغانستان از میان ۱۴۳ کشور جهان با کسب ۰.۳۱ امتیاز، در جایگاه ۱۴۲ قرار گرفته است و پس از ونزوئیلا، بدترین کشور جهان از نگاه حاکمیت قانون شناخته شد.
شورای امنیت سازمان ملل متحد در نشست سالانه زنان، صلح و امنیت، درباره وضعیت زنان و دختران در مناطق جنگزده، از جمله افغانستان بحث کرد.
سیما باهوس، مدیر اجرایی بخش زنان سازمان ملل: افغانستان با شدیدترین بحران حقوق زنان در جهان روبهرو است.
بخش زنان سازمان ملل: بحران حقوق زنان و دختران در افغانستان، عمیقترین و بیسابقهترین بحران حقوق بشری در سطح جهان است. محروم کردن نیمی از جامعه از حق بنیادین آموزش، آینده این کشور را به بنبست کشانده است.
نمایندگی دایمی ایرلند: فرسایش نظاممند حقوق زنان و دختران در هیچ کشور به اندازه افغانستان آشکار نیست.
زبیده اکبر، فعال حقوق بشر: زنان و دختران افغان تا چه زمانی منتظر بمانند و چه اسناد و شواهدی از پایمال شدن حقوق خود توسط طالبان ارائه کنند تا جهان اقدامی انجامد دهد.
الیساندا کالوت، حقوقدان اسپانیایی: تعامل دیپلوماتیک اروپا با طالبان میتواند سرکوب زنان و دختران در افغانستان را عادی جلوه دهد و بهتدریج توجه جامعه جهانی به نقض حقوق آنان را کاهش دهد.
الیساندا کالوت، قاضی دادگاه مردمی زنان افغانستان:. بزرگترین نگرانی زنان افغان این است که نزدیکشدن دیپلوماتیک دولتهای اروپا به مشروعیت طالبان بینجامد و جهان به گونه تدریجی با حاکمیت این گروه عادت کند.
عبدالله خنجانی، سخنگوی جبهه مقاومت: تصمیم اکثریت مطلق کشورهای عضو شورای امنیت بر عدم واگذاری کرسی سازمان ملل متحد به طالبان نهایی شده است.
سوزانا فیورتی بنیانگذار یک نهاد امدادرسان ایتالیایی: پس از بازگشت طالبان به قدرت، مکتبی مخفی برای زنان در افغانستان ایجاد کردم و پس از دو سال دریافتم که دختران شماری از اعضای طالبان نیز در آن درس میخوانند.
رباب فاطمه، رئیس یوناما با مقامهای محلی طالبان در ننگرهار، درباره نیازهای مهاجران بازگشته، خانوادههای بیجا شده، آمادگی در برابر حوادث طبیعی و معیشت بدیل برای کشاورزان گفتوگو کرد.
بلومبرگ: به برخی از بازداشتشدگان افغان در امریکا اطلاع داده شد که ممکن است در اوایل ماه نوامبر با یک پرواز چارتر به پاکستان منتقل شوند و به برخی دیگر اطلاع داده شد که احتمال دارد مستقیماً به افغانستان اخراج شوند.
نهاد افغانایوک: احتمال دارد پرواز ویژه برای انتقال این افراد در هفتههای آینده از ایالت لوئیزیانا انجام شود.
ویل سلیبر، افسر پیشین امریکا: همکاری با پاکستان میتواند اختلافات میان جبهههای ضد طالبان را تشدید کند و به اعتبار مردمی آنان آسیب بزند. هدف اسلامآباد ممکن است مهار تیتیپی باشد، نه سرنگونی طالبان.
سراجالحق، رهبر حزب جماعت اسلامی پاکستان: اتحاد میان عربستان سعودی، ایران، پاکستان و ترکیه میتواند در تأمین صلح و ثبات منطقه و حل مسایل افغانستان نقش مؤثر ایفا کند.
سخنگوی وزارت داخله طالبان: جامعه جهانی کشت و تولید مواد مخدر در پاکستان را محکوم کند. مواد مخدر در ایالت بلوچستان پاکستان کشت و پروسس میشود و از آنجا به کشورهای دیگر، از جمله افغانستان، قاچاق میگردد.
جنگجویان طالبان و مرزبانان پاکستان در ساحه مرزی انگور اده، ولسوالی برمل ولایت پکتیکا، درگیر شدهاند و از سلاحهای سنگین استفاده کردند. شدت تبادل آتش سبب شد شماری از باشندگان محل خانههای خود را ترک کنند.
امیرخان متقی: مبارزه با مواد مخدر مسئولیت مشترک همه کشورها است. دستاوردهای بی سابقه ا.ا. در این زمینه نباید نادیده گرفته شود. کشت گسترده و قاچاق مواد مخدر در کشورهای همسایه به نگرانی جدی افغانستان تبدیل شده است. اگر جامعه جهانی از کشت و قاچاق این مواد در کشورهای همسایه افغانستان اقدام نکند، مبارزه با مواد مخدر ناتمام خواهد ماند.
معین وزارت داخله طالبان: در سال ۲۰۲۶ با استفاده از تصاویر ماهوارهای، ۲۶ هزار و ۸۰۰ هکتار زمین زیر کشت مواد مخدر در افغانستان شناسایی و کشتزارهای آن نابود شدهاند.
آندرس ایلوس، روزنامهنگار امریکایی: ایران در سایه جنگ با امریکا و اسرائیل، با وجود اختلافات بر سر حقوق شیعیان در افغانستان، حقآبه و وضعیت مهاجران افغان، بهدنبال تقویت روابط با طالبان است.
وزارت خارجه طالبان از برگزاری نشستی علمی درباره ارزش علمی و اعتقادی کتاب «عقیده اهل سنت و جماعت»، تألیف مولوی هبتالله آخندزاده، خبر داد. متقی از کارمندان وزارت خارجه خواست این کتاب را با دقت مطالعه کنند.
محمدخالد حنفی، وزیر امر به معروف: جوانان و دانشجویان «آینده امت اسلامی و افغانستان» هستند.
رسول سیاف: ای طالبان: عیب و شرم و نا رواست. دست هایتان را بسوی زنهایی که (برایتان محرم هم نیستند) دراز نکنید و بسوی زندانهای چتل و فاسدتان نبرید و مشاعر اسلامی و انسانی و ملی مردم مارا جریحه دار نسازید.
جعفر مهدوی، نماینده پارلمان پیشین و از چهرههای نزدیک به طالبان: بدون حضور و مشارکت زنان، افغانستان به توسعه همهجانبه و پایدار دست نخواهد یافت.
