• 1405-06-23 3:13 قبل از ظهر

‏اسکات میلر، فرمانده پیشین نیروهای امریکا و ناتو: از روند و چگونگی خروج سربازان امریکایی از افغانستان به‌شدت ناراضی و خشمگین بودم

سنبله 9 1405

پنج سال پیش در نهم سنبله آخرین سرباز امریکایی افغانستان را ترک کرد.

گروه بین‌المللی بحران: انزوای افغانستان از جامعه جهانی یکی از پیامدهای اصلی سیاست‌های طالبان بوده و ادامه این وضعیت می‌تواند به افغانستان آسیب‌های بیش‌تری وارد کند.

‏اسکات میلر، فرمانده پیشین نیروهای امریکا و ناتو: از روند و چگونگی خروج سربازان امریکایی از افغانستان به‌شدت ناراضی و خشمگین بودم. از پیش می‌دانستم خروج ناگهانی نیروهای امریکایی با چالش‌های بزرگی روبه‌رو خواهد شد. 

اسکات میلر: سقوط سریع کابل و روند خروج نیروهای امریکایی از افغانستان برایم تکان‌دهنده و ناامیدکننده بود.

یکی از دشوارترین بخش‌های پایان مأموریتم، خداحافظی با همکاران و دوستان افغانم بود. همکاران‌ افغان ما احساس می‌کردند که ما به آن‌ها خیانت کردیم.

هیبت‌الله علیزی: اشرف غنی، رئیس‌جمهور وقت، در روزهای پایانی حکومت مرا به ریاست ستاد ارتش گماشت و تنها چهار روز پس از آغاز کار از من خواست برنامه‌ای برای دفاع از کابل تهیه کنم.

هیبت‌الله علیزی،: «۲۳ اسد بود. انتظار داشتم که در سطح وزارت دفاع از قبل برنامه‌ای برای تامین امنیت کابل یا دفاع از کابل وجود داشته باشد، که وجود نداشت.

‏نظیف شهرانی، استاد دانشگاه ایندیانا: امریکا در افغانستان جنگ میخواست؛ به همین دلیل از فروپاشی جمهوریت جلوگیری نکرد.

امیرخان متقی: طالبان در پنج سال گذشته امنیت نمایندگی دیپلوماتیک امریکا را تامین کرده، «جاده‌‌های آن را بازسازی کرده و درختان جدید کاشته است.» ا.ا. به طور قطعی از سرمایه‌گذاری‌های امریکا در بخش‌هایی از جمله معدن، زیربناها، کشاورزی و بازرگانی استقبال خواهد کرد.

متقی: روابط میان طالبان و ایالات متحده نباید از دریچه‌ی جنگ ۲۰ ساله ارزیابی شود، بلکه باید بر اساس همکاری ‌های آینده سنجیده شود. هیچ فرد، حکومت یا نهادی نباید از دارایی‌های مردم افغانستان به عنوان ابزار فشار سیاسی استفاده کند.» 

‏فضل‌محمود فضلی، رئیس پیشین اداره امور حکومت: پیشنهاد کنونی وزیر خارجه طالبان به امریکا، در سال ۲۰۱۷ میان اشرف غنی و دونالد ترامپ توافق شده بود، اما امریکا هرگز به اجرای این توافق متعهد نشد.

‏رحمت‌الله اندر، سخن‌گوی پیشین شورای امنیت: «سخنگو صاحب (ذبیح الله مجاهد) با صراحت خواهان بازگشایی سفارت امریکا است، اما در مورد بازگشایی مکاتب دختران گنگ است. آیا در شرایط کنونی، بازگشایی سفارت‌های خارجی اولویت و نیاز اساسی مردم است یا بازگشایی مکاتب و مراکز آموزشی به روی دختران؟»

شیخ شهاب‌الدین دلاور: امریکا پس از توافق‌نامه‌ی دوحه سه‌هزار تخطی کرده است. «اگر اکنون بیبینند (امریکا) ما را به رسمیت شناختن، وقتی با ما نشستن، تعهدات کردند گفتند این گونه آتش‌بس کنید، رفتار کنید تمام معنی‌ش همین است که این یک نظام است.»

ذبیح‌الله مجاهد: «شاید (امریکائی‌ها) صریح نگویند و این را اعلام نکرده باشند، ولی در مجموع معلوم می‌شود که بر سازمان ملل متحد و بعضی کشورهای دیگر فشار می‌آورند که آنها تا هنوز نتوانسته‌اند تعامل کنند.»

‏نشست سازمان همکاری شانگهای امروز در پایتخت قرقیزستان بدون دعوت از طالبان برای پنجمین سال پیهم برگزار شد. در این نشست درباره امنیت منطقه، مبارزه با تروریسم و قاچاق مواد مخدر در افغانستان گفت‌وگو خواهد شد.

نخست‌وزیر پاکستان، در دیدار با رئیس ‌جمهور ازبیکستان: پروژه‌ی راه‌آهن ازبیکستان-افغانستان -پاکستان می‌تواند در اتصال آسیای میانه و آسیای جنوبی و برقراری دسترسی ازبیکستان به بنادر پاکستان نقش کلیدی داشته باشد.

‏محمود خان اچکزی، رهبر احزاب مخالف پاکستان از سازمان ملل متحد و سازمان همکاری شانگهای خواست وضعیت کنونی افغانستان را به‌عنوان یک بحران انسانی به رسمیت بشناسند.

اتحادیه اروپا ۱۵ میلیون یورو برای حمایت از امنیت غذایی و مقابله با پیامدهای تغییرات اقلیمی در کشور کمک کرد.

‏اقبال صافی، عضو پیشین پارلمان، در واکنش به اظهارات امرالله صالح درباره سقوط جمهوریت، او را به دسیسه‌سازی و تلاش برای حذف رقیبان سیاسی متهم کرد.

امیرخان متقی در دیدار محمد رضا بهرامی، مدیرکل آسیای جنوبی وزارت خارجه‌ ایران گفت روابط طالبان با تهران «رو به گسترش» است و دو طرف می‌توانند در بخش‌های مختلف از فرصت‌های موجود بهره‌برداری کنند.

امیرخان متقی، از دولت جاپان درخواست کرد اجازه دهد سفارت افغانستان در توکیو  فعالیت خود را از سرگیرد و اداره این سفارتخانه را به طالبان واگذار کند.

وزیر معادن طالبان، با سفیر قطر درباره فرصت‌های سرمایه‌گذاری در بخش معادن افغانستان گفتگو کرد.

نور احمد، مولانا اسلام‌جار، والی طالبان: کشورهای ایران، روسیه، چین، اوزبیکستان، ترکمنستان، قزاقستان و قرقیزستان نظر خاص به هرات دارند.‏