افغانستان اینترنشنال: مأموران طالبان ۱۷ زن را در مناطق مختلف شهر هرات بازداشت و به زندان منتقل کردند.
طالبان یک دختر جوان را از فروشگاه «الماس شرق» در جاده ۶۴متره شهر هرات به اتهام تصویربرداری بازداشت کرد.
محتسبان امر به معروف روز گذشته به مکتبهای ابتدایی هرات رفتند و قد دختران صنف ۳ تا ۶ را اندازهگیری کردند و به دخترانی که قد بلند داشتند اخطار دادند که از فردا با حجاب مد نظر طالبان به مکتب بروند.
بیبیسی: یک مقام محلی طالبان در هرات گزارشها درباره بازداشت زنان به دلیل رعایت نکردن «حجاب مورد نظر طالبان» را رد کرده؛ اما تأکید کرد که اجرای قانون امر به معروف از جمله مقررات مربوط به پوشش زنان، ادامه دارد.
سخنگوی وزارت امر به معروف: «از آنجا که عناصر دشمن در اینجا با اوامر دینی دشمنی دارند، بنابراین اجرای احکام شرعی را با خشونت، تندروی وتشدد و براساس نیتهای نادرست خود، تعبیر میکنند.»
ریاست اطلاعات و فرهنگ طالبان در هرات: موضوعات بازداشت زنان و دختران بهدلیل نداشتن چادری «شایعات بوده و حقیقت ندارند.»
دفتر والی طالبان در هرات: «کار بسترسازی سه بخش پروژه جاده حلقوی هرات به حدود ۹۰ درصد پیشرفت رسیده و کار روی بخشهای باقیمانده همچنان ادامه دارد.»
یونیسف: برای جلوگیری از شیوع پولیو، برنامههای آگاهیدهی و واکسیناسیون در ولایت هرات افزایش یافته است.
سازمان عفو بینالملل از طالبان خواست فوراً به بازداشتها زنان پایان دهد.
ریچارد بنت: بازداشت گسترده زنان در هرات به اتهام عدم رعایت «غیرقانونی و غیرقابل قبول» است.
محمد اسماعیل خان، والی پیشین هرات: هیچ حکومتی با زور و ظلم پایدار نمیماند.
محمد محق، پژوهشگر دینی و باشنده هرات: والی طالبان در هرات تلاش دارد حتی از رهبر خود نیز در برخورد با زنان پیشی بگیرد و به گفته معروف «کاتولیکتر از پاپ» عمل کند.
کریم خرم، وزیر پیشین اطلاعات و فرهنگ: در فرهنگ و دین مردم افغانستان، احترام و عزت زنان یک اصل مهم و ضروری است. «اگر» گزارشهای مطرحشده در این زمینه صحت داشته باشد، این موضوع جای تأسف جدی دارد.
فضل احمد معنوی، وزیر پیشین عدلیه: بازداشت زنان و دختران به این بهانه، اقدامی ناپذیرفتنی و خلاف کرامت انسانی است و آرامش اجتماعی، حرمت خانواده و حیثیت عمومی جامعه را آسیب میزند.
مجیب رحیمی، رئیس کانون آزادی و توسعه: بازداشت، دستدازی، تحقیر و شکنجه زنان و دختران مسلمان، باحجاب و بیدفاع در نظام قبیلهای، تاریک و زنستیز طالبان، به نام کدام شریعت، دین و وجدان انسانی صورت میگیرد؟
شورای امنیت ملل متحد درباره وضعیت افغانستان جلسه کرد که در آن گزارش سه ماهه «یوناما» ارائه شد. (برای معلومات بیشتر به بخش ویژهنامه و مصاحبههای روزشمار مراجعه کنید.)
نصیراحمد فایق: مدل حکومتداری طالبان ساختاری است که برای تأمین منافع خود طالبان طراحی شده و در برابر مردم افغانستان هیچگونه پاسخگویی ندارد.
ملا هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان، فرمان جدیدی برای تنظیم فعالیتهای زرشویی صادر کرد. این فرمان در ۲۸ ثور ۱۴۰۵ صادر شده است. بر اساس ماده اول فرمان، تمام زمینهای «امارتی» که ظرفیت زرشویی دارند، بهعنوان «زمینهای محافظتشده» به شمار میروند و تصرف آنها بدون مجوز اداره طالبان ممنوع است.
رهبر طالبان طی فرمان شفاهی دستور ممنوعیت استفاده از تلفنهای هوشمند در تمام نهادهای غیرنظامی و نظامی را صادر کرده است. متخلفین ازین امرمجرم شناخته میشوند.
جنبش خودجوش زنان معترض: جامعه جهانی، از جمله اتحادیه اروپا و سازمان ملل متحد، با دعوت از طالبان و تعامل سیاسی با این گروه، در حال مشروعیتبخشی به نظامی مبتنی بر تبعیض سیستماتیک هستند.
صدیقالله توحیدی، مسئول پیشین دیدبان رسانههای آزاد: آغاز فعالیتهای رسانهای سعد محسنی و ایجاد رادیو «آرمان» و تلویزیون «طلوع» با حمایت مستقیم زلمی خلیلزاد همراه بود.
توحیدی: نخستین دیدار محسنی با خلیلزاد در سال ۲۰۰۲ در سفارت آمریکا انجام شد و خلیلزاد در آن دیدار اعلام کرد که قصد دارد «برای سعد جان یک رادیوی آزاد ایجاد کند تا بتواند فعالیت رسانهای مستقل داشته باشد».
توحیدی: «سعد جان، کاش آن زمان نیز برنامههای تحریکآمیز را در طلوع تولید و نشر نمیکردید تا موتر همکاران موبیگروپ هدف حمله تروریستی طالبان قرار نمیگرفت.»
رحمت الله نبیل خطاب به سعد محسنی: چقدر باید ظرف وجدان یک انسان خالی شده باشد که در دوران جمهوریت از فضای آزاد، قراردادها، امتیازات و فرصتها بهره ببرد، اما امروز با نهایت وقاحت و بیپروایی به توجیه و سفیدنمایی گروهی بپردازد که تمام همان ارزشها و آزادیها را نابود کرده است.
لینا روزبه خبرنگار: حامیان و لابیگران طالبان در شکلها و چهرههای گوناگون حضور دارند و بهتر است از پنهانگاههای خود بیرون شوند و خود را به مردم نشان دهند.
اجمل اند، خبرنگار: علاوه بر سعد محسنی، مادر، برادران و سایر نزدیکان او نیز در برخی موارد در امور کارمندان گروه موبی مداخله میکردند و اختیار توبیخ و برکناری آنان را داشتند.
